2026 is het Jaar van de Vrijwilliger. In het kader daarvan besteden we elke maand aandacht aan een andere vrijwilligersfunctie binnen de KNWU en de wielersport. Want, onze sport kan niet bestaan zonder vrijwilligers. Deze maand: vanuit je eigen ervaring als renner een reeks van laagdrempelige wedstrijden opzetten.
In het jaar van de vrijwilliger komt ook aan bod op hoeveel plekken de wielersport drijft op mensen die hun vrije tijd besteden aan het mogelijk maken van evenementen. Soms zijn dat wedstrijden die al decennialang bestaan, soms ook nieuwe initiatieven. In die laatste categorie vallen de activiteiten van Remon Brink en zijn wedstrijdenreeks De Eerste Demarrage. In het midden van het land is hij sinds vorig jaar onder deze naam actief met het opzetten van laagdrempelige wedstrijden op clubparcoursen: "Ik was positief verrast over hoe groot de animo was."
Hij startte zijn initiatief uit eigen ervaring. Remon Brink was jarenlang in de BMX actief, toen hij deze fiets verruilde voor de racefiets viel hem iets op. "Die stap om wedstrijden te gaan rijden, bleek heel groot. Je weet eigenlijk nog nauwelijks hoe het technisch allemaal werkt, terwijl de snelheid van het peloton groot is. Ben je eenmaal gelost uit de grote groep, dan ben je ook direct klaar voor je gevoel. Dan doe je gevoelsmatig niet meer mee. Net rond die tijd startte de KNWU met nieuwe wedstrijdklassen, waarbij iedereen op zijn eigen tempo kon instromen en koersen. Zodat wielrennen ook leuk is voor de mensen die niet met 45 per uur op de eerste bocht willen of kunnen om vervolgens een wedstrijd volle bak te rijden. Maar gewoon op je eigen tempo. Een eerste laagdrempelige race op het parcours van WV Eemland kreeg direct vijftig deelnemers en ik was eigenlijk positief verrast over hoe groot de animo was."
"Een eerste laagdrempelige race op het parcours van WV Eemland kreeg direct vijftig deelnemers en ik was eigenlijk positief verrast over hoe groot de animo was."
Geen eenvoudige stap
Dat er veel mensen genieten van het rijden op hun racefiets, maar er toch maar zo weinig tot hun recht kwamen in de licentiestructuur zoals die lang bestond, vindt Brink niet zo vreemd. "Zelfs voor de wedstrijden die wij nu organiseren, waarbij je weet dat er een bepaald tempo wordt gereden en dat er een racebegeleider is die je helpt en zorgt dat het voor iedereen leuk blijft, blijken mensen toch nerveus. Toen ik laatste vroeg hoeveel mensen er slecht hadden geslapen voordat ze gingen deelnemen, bleken er toch best veel mensen ook voor een koersje met een dergelijke opzet nog nerveus. Zo evident als veel verenigingen wellicht denken, is het dus niet om die stap te zetten van toeren naar racen."
Inmiddels zijn er voor De eerste Demarrage in 2026 drie wedstrijden voorzien in Amersfoort, Tiel en Veenendaal. Brink hoopt daarmee het initiatief breder te trekken. "Al is het ook spannend hoor of het overal net zo aanslaat als in Amersfoort. Zaak is het – zo is mijn eigen ervaring – om mensen uit je eigen omgeving over de streep te trekken, via mond-tot-mondreclame andere mensen te bereiken en toch ook via fietsclubjes naar nieuwe aanwas te zoeken. Bij elke fiets- of toerclub zijn wel een paar wielrenners die er net iets meer een wedstrijd van willen maken. Die kunnen nu hun ei kwijt bij onze wedstrijden op clubparcoursen. Sommige mensen denken vooraf dat dit wat saai is omdat je niet over dijken of door bossen rijdt maar steeds hetzelfde rondje. Maar als je eenmaal met elkaar aan het fietsen bent en jezelf geeft in het wiel van je voorganger dan ben je met die omgeving een stuk minder bezig. En is het vooral fijn dat je op een voor ander verkeer afgesloten parcours kunt fietsen."
Vrouwen hebben interesse
Opvallend is in de ogen van Brink de grote interesse van vrouwen. "Maar ook hun niveau. We zien in deze instapgroep de vrouwen een hoog tempo rijden, bovendien spreekt het rijden op een club hen meer aan. Hierbij trekken we samen op met vrouwenwielrennen.nl." Als het aan de organisator ligt, neemt iedereen iets mee van de trainingen en wedstrijden. "Mijn filosofie is dat het mooi is als mensen iets leren, andere renners ontmoeten en dat het voor iedereen leuk blijft. Als het tempo dan een keer wat hoger ligt en niet iedereen kan mee, dat je dan toch even wacht op de mensen die niet meekomen. Je moet ook deze wijze van gezamenlijk fietsen echt met elkaar doen. Onze bijeenkomsten zijn voor iedereen geschikt. De drempel moet zo laag mogelijk blijven. We zijn blij met het succes, want we zien ook wel dat vorig jaar het aantal wedstrijden met de nieuwe wedstrijdklassen wat achterbleef en dat het nu beter gaat. Wel zo prettig dat mensen, die deze vorm van wedstrijden rijden aanspreekt, vervolgens ook ergens terecht komen. En dat wij daar iets in kunnen betekenen."
