2026 is het Jaar van de Vrijwilliger. In het kader daarvan besteden we elke maand aandacht aan een andere vrijwilligersfunctie binnen de KNWU en de wielersport. Want, onze sport kan niet bestaan zonder vrijwilligers. Deze maand vertelt Honoré (Honk) Pieters waarom hij verknocht is aan het juryvak.
Je hoeft niet per se internationale successen als actief renner te boeken om van waarde te zijn voor de Nederlandse wielersport. Honoré (Honk) Pieters is het levende voorbeeld van iemand die zijn hart verknocht heeft aan het cyclisme en daar de sport volop van laat meeprofiteren. De meeste mensen kennen hem als jurylid belast met de computerverwerking van de uitslagen, anderen (ook) als secretaris van de Spie Junioren Driedaagse van Axel of van andere werkzaamheden in de sport. "Ik ben op mijn 62e eerder gestopt als supermarktmanager om tijd aan de sport te besteden." Dat lukt met 93 wedstrijddagen in het jaar heel goed. En dan hebben we het alleen nog maar over het jurywerk.
Zelf zat deze voormalig supermartkmanager uit Sint Jansteen in Zeeuws-Vlaanderen van zijn 25e tot zijn 30e op de racefiets. Hij leerde er al snel een nieuwe kennissenkring kennen en toen hij zelf besloot geen koersen meer te rijden, wisten ze hem te vinden om aan de andere kant van het speelveld van waarde te zijn. Inmiddels is dat al een kleine veertig jaar het geval.
"Ik had met veel mensen een band opgebouwd in die jaren dat ik zelf fietste en wilde naderhand wel betrokken blijven. Dat begon laagdrempelig als jurylid van een wilde bond op Zeeuws-Vlaanderen. Maar als je er eenmaal tussen zit, wordt er van alle kanten aan je getrokken. Dat gaat geleidelijk, je bouwt vriendschappen op en al snel kon men ook bij de KNWU wel mensen gebruiken. De eerste jaren op een boerenkar met twee schrijfblokken en potloden die aan beide kanten geslepen waren. Om een uitslag op papier te zetten met zijn allen. Ik had het geluk dat ik met mijn werk mezelf vrij kon plannen in de weekenden en dat mijn vrouw Kitty ook heel wielerminded is. Vaak zitten we – met name in onze eigen regio – overigens ook samen op de jurywagen."
"Ik vind het mooi iets voor de sport te doen, maar koester ook de contacten en vriendschappen die je op doet bij collega's en andere mensen in wielerbesturen."
Uitslagenverwerking naar hoger niveau tillen
De schrijfblokken en potloden werden ingewisseld voor videoapparatuur en de computer toen de uitslagenverwerking een vlucht nam. Streekgenoot George van der Sijpt nam een pioniersrol op zich en Pieters werd ook door hem snel gevonden. "George dacht dat het ook wel iets voor mij was. Dat begon ook met de videocamera op de schouder, maar inmiddels is er in de wereld van de uitslagen door de fotofinish en de registratie van de renners via Mylapps veel gebeurd. Ik kwam in de landelijke pool terecht en samen met, en ook van, Vincent Schuurhuis heb ik de afgelopen jaren veel geleerd over hoe je uitslagen steeds beter en sneller op je scherm tovert. Samen hebben we dat weer naar een hoger niveau kunnen tillen. Ondertussen doe ik ook baanwedstrijden samen met Vincent op onder andere de Zesdaagse van Rotterdam en bij de wedstrijden in Apeldoorn."
Kleine wereld
Pieters besloot in 2020 te stoppen met het werk in de supermarkt, onder meer om meer tijd aan de wielersport te kunnen geven. "Ik vind het mooi iets voor de sport te doen, maar koester ook de contacten en vriendschappen die je op doet bij collega's en andere mensen in wielerbesturen. Het is een kleine wereld waarin je verkeert en het bevalt me heel goed om me daarin te begeven. Natuurlijk gaat er veel tijd en energie in het jurywerk zitten, maar je hoeft niet net als ik 100 dagen per jaar actief te zijn in het hele land. Ook met een veel kleiner aantal dagen per jaar en meer in de eigen regio, kun je al heel waardevol zijn voor de wielersport."
Toen dit Zeeuwse jurylid helemaal klaar zat voor een grotere rol in de wielersport, brak COVID uit en waren er juist maar weinig wedstrijden voor handen. Maar beetje bij beetje liep die hobby aardig uit de hand. "Vorig jaar heb ik naast de KNWU-wedstrijden ook nog zes TMZ-wedstrijden gejureerd en tien crossen bij de West-Brabantse veldritcompetitie. In totaal kwam ik op 93 wedstrijddagen. En dan ben ik ook nog secretaris van de Spie Junioren Driedaagse van Axel. En eigenlijk ben ik daar een jaar rond mee bezig. Zolang ik het leuk vind om te doen en ik er ook zoveel voor terug krijg door alle contacten die ik opdoe, stel ik me beschikbaar voor het wielrennen. Het wielervirus heeft me aardig gegrepen. Niet op de fiets, zoals het ook begon, maar wel bij het fietsen voel ik me thuis."
